U bent hier

Nicolas Decloedt tipt ‘De kolibrie’ van Sandro Veronesi

“Als ik lees, dan lees ik voordat ik ga slapen, dat is een heel leuk moment. Een transitie van de drukte van de dag naar de rust van een boek, waarin je je volledig kan onderdompelen. Zeer inspirerend.”

Hier staat de titel ‘1 Stad, 19 Boeken’ met enkele boeken uit de illustratie van Levi Jacobs.

Work hard, read hard

“Lezen is voor mij echt ontspannen. Ik heb dat altijd al heel graag gedaan. Om volledig op te gaan in een verhaal. Ik hou enorm van schrijvers en schrijfsters die rasechte vertellers zijn. Dat je helemaal meegaat in het verhaal, in de stijl waarin het geschreven wordt. Dat vind ik zeer verrijkend.”

Zwierige schrijfstijl

“Ik vind de boeken van Sandro Veronesi ongelooflijk goed geschreven, daarom koos ik De kolibrie voor 1 Stad, 19 Boeken. Zijn schrijfstijl is mooi, aantrekkelijk en interessant. Je zou het wat droog of to the point kunnen noemen, maar het heeft ook iets zwierigs. En het leest als een trein, ik heb altijd zo veel zin om de rest te lezen. Veronesi beschrijft personages ook enorm mooi. Heel accuraat. Ik hou daar wel van.

De kolibrie is een soort levensverhaal. Je wandelt eigenlijk mee in het volledige leven van de hoofdpersoon, die kolibrie wordt genoemd, van toen hij een kind was totdat hij sterft. Het heeft iets weg van een Griekse tragedie. Hij is enerzijds wel succesvol, maar anderzijds heeft hij de ene tegenslag na de andere, wat toch redelijk fundamenteel is. Veronesi slaagt erin om dat zeer treffend te schetsen in zijn verhaal, zonder dat het klef of pathetisch wordt. Het is echt super interessant, omdat er wel een soort medeleven wordt geschapen, zonder dat het medelijden wordt.

Als ik lees, dan lees ik voordat ik ga slapen, dat is een heel leuk moment. Dat voelt als een transitie van de drukte van de dag naar de rust van een boek, waar je je volledig in kan onderdompelen. Zeer inspirerend. Een manier om je gedachten te verzetten, van een job die zeer intens is en veel aandacht vraagt.
De realiteit is jammer genoeg dat ik maar 1 of 2 keer per jaar echt kan lezen, namelijk wanneer we op reis gaan. Een normale werkweek voor mij is elke dag heel vroeg opstaan, rond 7 uur, en pas rond 2 uur ‘s nachts terug in bed belanden.”

humus x hortense

“Ik heb een veeleisend beroep. Samen met mijn vrouw run ik het restaurant humus x hortense, het eerste duurzame gastronomische restaurant in België. Ik neem voor het grootste deel de keuken op mij; mijn vrouw is gastvrouw, sommelier, zorgt voor de communicatie én maakt het keramiek voor in het restaurant. Voor mijn werk als chef en restauranthouder lees ik natuurlijk veel kookboeken, recepten, inspirerende dingen. Maar ik haal evengoed, zelfs liever, inspiratie uit beelden. Ik ben kunstfotograaf van opleiding, dus dat beeldende aspect blijft belangrijk voor me. Dat blijft me triggeren.

We gebruiken uitsluitend lokale producten van het seizoen, die komen hoofdzakelijk van bij onze tuinman Dries. Dat is een zeer intense en zeer belangrijke samenwerking voor ons. De producten van Dries vullen we aan met andere lokale producten van zeer hoge kwaliteit. Dat zijn granen, kazen, brood, eitjes, zuivel, alles behalve vlees en vis. Die duurzaamheid is heel belangrijk voor ons. We willen graag een inspirerend model zijn en tonen dat je ook op een duurzame manier succesvol kan ondernemen. No waste, afval tot een absoluut minimum herleiden is zeer belangrijk. Door onze manier van werken met onder andere de cocktailbar slagen we erin om een ingrediënt 100% te verwerken.”

Brussel herontdekken

“Brussel is voor mij een beetje een dubbele stad. Veel mooie plekken, veel groene plekken, veel mogelijkheden en een uitgebreid leven. Maar naast al die leuke plekken zijn er ook veel grijze plekken die voor verbetering vatbaar zijn. Plekken die maar fout blijven lopen, waarvan je de indruk krijgt dat er heel weinig energie in wordt gestopt om die te verbeteren. Het is daarom voor mij een heel duale stad. Ik heb door de confinement-periode wel de groene wandeling beter ontdekt met de fiets. We kwamen plots in stukken van Brussel die we totaal niet kenden, ondanks dat we hier al 12 jaar wonen. Brussel beperkt zich voor ons vaak tot efficiëntie: we moeten van punt A naar punt B. Ook de culturele plekken kennen we al een tijdje. Maar door het mooie weer en de lockdown was het een leuke openbaring om in hoeken en kanten van Brussel te komen waarbij je toerist in eigen stad bent. Deze zomer ben ik echter 100% in het restaurant te vinden, hopelijk.”

De kolibrie • Sandro Veronesi
‘Il colibrì’ • vert. Welmoet Hillen
Prometheus, 2020 • 332 p.

> Zoek dit boek in de bibliotheekcatalogus

Dit interview is deel van 1 Stad, 19 Boeken (2020) – een project van de Brusselse bibliotheken en Muntpunt.