U bent hier

Gregory Vanhecke tipt ‘Et Alors’ van Max Greyson

“Et alors. In een lange boekenlijst sprak juist die titel mij aan. Het is zoals dat ook gaat in een bibliotheek. Je ogen gaan langs al die boekenruggen en blijven dan ineens hangen op die ene titel. Vaak weet je niet eens precies waarom.”

Hier staat de titel ‘1 Stad, 19 Boeken’ met enkele boeken uit de illustratie van Levi Jacobs.

Et alors. In een lange boekenlijst sprak juist die titel hem aan. Het is, zegt Gregory Vanhecke, zoals dat ook gaat in een bibliotheek. Je ogen gaan langs al die boekruggen en blijven dan ineens hangen op die ene titel. Vaak weet je niet eens precies waarom. “Maar een Franse titel op een Nederlands boek, daar zal wel meer in zitten”, vermoedt hij over de gedichtenbundel van Max Greyson.

Volledig tweetalig opgegroeid in de Brusselse Marollen is de trambestuurder bij de MIVB “niet meer Nederlandstalig dan Franstalig of andersom”. Vandaar misschien ook zijn keuze voor Greysons werk dat balanceert op de raaklijn van het Frans en het Nederlands. Door allerlei omstandigheden heeft hij het boek op het moment van het interview nog niet ontvangen, verontschuldigt hij zich.

Et alors. En wat dan nog? Een aangenaam gesprek over lezen, Brussel en de zomer volgt. “Poëzie passeert weleens”, vertelt Gregory. “Maar ik hou vooral van boeken over geschiedenis en aardrijkskunde of biografieën. Die lees ik al sinds ik als tiener met mijn grootvader veel documentaires keek. Daarna zocht ik vaak in de bibliotheek naar meer informatie.”

Even weg van de realiteit

Lezen blijft voor hem meestal beperkt tot “zondag in de zetel”. Zijn vrouw en hun 6-jarige zoon zijn de boekenwurmen in huize Vanhecke. “Hij heeft nu al een bibliotheek van 2 meter, over van alles”, vertelt Gregory trots. “Elke avond lezen we samen, dan leest hij een boekje of lezen wij hem voor.”

Sinds Corona grijpt hij zelf ook vaker naar een boek. Met onder meer de zorg voor 3 generaties op hem valt deze periode hem soms zwaar. “Even tijd nemen om te lezen, helpt om mijn gedachten te verzetten, weg van de realiteit.”

Trekpleister

Ruim 10 jaar geleden verruilde zijn familie de Marollen voor de Brusselse Rand. Sindsdien pendelt hij iedere werkdag naar de hoofdstad. “Brussel is niet meer wat het was of moet zijn. De ambiance van vroeger is weg. Er is weinig respect en veel spanning tussen de mensen”, meent hij. Al zijn er altijd nog mooie plekken te vinden. “De smalle straatjes, de kleine binnentuinen en de kleine parken. Ik zou mensen aanraden die eens te bezoeken in plaats van de toeristische trekpleisters.”

Zijn eigen zomerse trekpleister is een camping in Spanje. “Daarnaartoe rijden en bij aankomst een cuarenta y tres drinken op het terras met uitzicht op het zwembad en de palmbomen, dat is het ultieme zomergevoel.” Dit jaar zit dat er niet in, maar hij prijst zich gelukkig met zijn tuin, zijn familie en het groen om zich heen. “Het wordt op mijn eigen terras met een Kriek Lambic naar de ondergaande zon kijken”, voorspelt Gregory. En dan, et alors, komt het ook wel goed deze zomer.

Et Alors • Max Greyson
De Arbeiderspers, 2019 • 91 p.

> Zoek dit boek in de bibliotheekcatalogus

Dit interview is deel van 1 Stad, 19 Boeken (2020) – een project van de Brusselse bibliotheken en Muntpunt.