U bent hier

Eva Berghmans en Lena Put - dubbelinterview met moeder en dochter

Eva Berghmans (47, journalist bij De Standaard) en haar dochter Lena Put (15, leerling Natuurwetenschappen) zijn graag geziene gasten in de bibliotheek van Jette, waar Eva voorleest aan kinderen met een taalachterstand en Lena mee de Engelstalige young adults-collectie op poten zette. Wij spraken de twee leesambassadeurs over hun gekozen boeken, BookTok en de heerlijke chaos van een huis vol boeken.

Eva Berghmans en Lena Put (foto: Saskia Vanderstichele)

door Catherine Vanheusden

“Lezen is een leuk, ontspannend soort nadenken. En dan ben je eens niet met je gsm bezig.”

Wat voor lezers zijn jullie?
Lena — Ik heb altijd al gelezen. Ik kijk bijna geen films of series maar lees vooral boeken, omdat ik het fijn vind dat je er meer bij moet nadenken. Het is ook een leuk, ontspannend soort nadenken. En dan ben je eens niet met je gsm bezig. Ik lees allerlei genres, maar bijna altijd fictie: romantische boeken, thrillers, heel soms fantasy … weinig non-fictie dus, behalve af en toe boeken over de sterren of het heelal.
Eva — Jouw smaak is inderdaad erg breed. Ik lees vooral de “klassieke fictie”, literatuur. Vroeger had ik het idee dat ik de klassiekers moest lezen, de groten. Daardoor las ik veel mannelijke auteurs. Recent ben ik vooral vrouwen gaan lezen, al was dat geen bewust proces. Auteurs als Deborah Levy, Rachel Cusk, Vivian Gornick, Olivia Laing. Zij schrijven boeken op de grens tussen fictie en non-fictie. Dat spanningsveld vind ik heel interessant.

Kijken jullie soms in elkaars boekenkast?
Lena — Ik lees nog altijd veel young adult-boeken, maar ga nu ook al eens in de boekenkast van mama kijken. Ik denk dat er terug meer jonge mensen boeken lezen dankzij BookTok (boekenfilmpjes op TikTok, n.v.d.r.). Ik heb er zelf ook al veel boekentips gehaald. De laatste tijd lees ik wel minder BookTok-boeken omdat het toch vaak typische liefdesverhalen zijn.
Eva — Ik vond het heel leuk toen Lena iets op BookTok had gezien over Sally Rooney en ik haar kon zeggen dat we het boek thuis hebben liggen!
Lena — Ik heb Sally Rooney heel graag gelezen, maar het was voor mij nog niet herkenbaar (lacht). Ik vind het wel leuk als ik aanraders van mama kan lezen, zoals Tobi Lakmaker en Fikry El Azzouzi.
Eva — En ‘Bridget Jones’ ook, al heb je er niet zo hard mee gelachen als ik. Ik moet 25 zijn geweest toen ik ‘Bridget Jones’ in handen kreeg en heb nog nooit zo hard gelachen met een boek als toen! En onlangs vroeg Lena mij of ik ‘Pride and Prejudice’ heb, omdat ze meer klassiekers wil gaan lezen.

Ik vond het heel leuk toen Lena iets op BookTok had gezien over Sally Rooney en ik haar kon zeggen dat we het boek thuis hebben liggen!

Even over de gekozen boeken. Lena, jij tipt ‘De Godden broers’ van Meg Rosoff. Kan je vertellen waarom?
Lena — Ik heb eerst een ander boek van Meg Rosoff gelezen: ‘How I Live Now’. Daar heb ik erg van genoten. Met ‘De Godden broers’ heeft ze mij opnieuw meegesleurd. Het boek vertelt het verhaal van een zomer waarin alles verandert. Het wordt vanuit een erg interessant standpunt beschreven: de ik-verteller vertelt veel over andere personages. Daarom vergeet je soms dat steeds dezelfde persoon aan het woord is. Dat vond ik heel interessant aan het boek. Net als in ‘How I Live Now’ vind ik de schrijfstijl heel aangenaam en mooi. De auteur verwoordt alles op een manier die het hele boek mooier maakt. Het is een aanrader voor andere jongeren, maar eigenlijk ook voor volwassenen. Zeker nu de zomer eraan komt, is het een must-read om de zomerse vibe al wat naar boven te halen!
Eva — Ik ga het zeker lezen, ik ben heel benieuwd.

Eva, jij hebt ‘Onroerend goed’ van Deborah Levy gelezen. Hoe zou je het boek omschrijven aan je dochter?
Eva — Dat is niet gemakkelijk! ‘Onroerend goed’ is het derde boek van een autobiografische trilogie. Deborah Levy begint aan het project op het moment dat ze beslist te scheiden van haar man en haar gezin en huis achterlaat. Dat is één van de thema’s doorheen de boeken: wat is een thuis, hoeveel mag een vrouw voor zichzelf leven en hoeveel staat in het teken van anderen? In het derde boek gaat haar jongste dochter studeren en blijft Deborah achter met een leeg huis. Ze weet niet goed wat ze nu moet aanvangen met de vrijheid die ze altijd heeft gewild. Niets staat haar nog in de weg om een groots schrijversleven te leiden, maar toch wringt er iets. Dus moet ze zich herpositioneren. Het lijkt me een heel wijze, zorgzame persoon, ook al heeft ze voor zichzelf gekozen.

Hoe klinkt dat voor jou, Lena?
Eva — “Boeien!” (lacht)
Lena — Dat is niet waar. Het boek van Tobi Lakmaker heeft een beetje hetzelfde thema en dat vond ik heel goed. Het klinkt wel leuk om vanuit een bepaald standpunt te lezen. Omdat het non-fictie is, maar precies als fictie leest.
Eva — Het is heel literair en zuiver geschreven, er zit geen ballast in. Wat Deborah Levy goed kan, is betekenis geven aan alledaagse dingen. Wanneer ze bijvoorbeeld een nieuwe fiets koopt, wordt dat een soort symbool voor haar nieuwe leven. Die balans tussen kunst en leven vind ik heel mooi. Ik heb de boeken in een andere volgorde gelezen en dat was geen probleem. Ik heb eerst ‘The Cost of Living’ gelezen in het vliegtuig, bijna in één keer. Ik heb erom geweend maar ook zo hard mee gelachen dat de andere mensen moeten hebben gedacht: “Wat is er met die vrouw?”

Ze heeft het in haar boeken ook regelmatig over de relatie met haar dochters. Waren daar dingen herkenbaar voor jou?
Eva —
De ingewikkelde balans tussen hoeveel moeder te zijn en hoeveel er voor jezelf te zijn. Die worsteling is wel heel herkenbaar. In welke mate ben je betrokken in mekaars leven als je in één huis woont? Is het te veel, is het te weinig? Mag ik in de zetel gaan zitten om een boek te lezen of moet ik de afwas doen? Dat soort dagdagelijkse dingen.

De ingewikkelde balans tussen hoeveel moeder te zijn en hoeveel er voor jezelf te zijn. Die worsteling is wel heel herkenbaar.

Zijn er nog boeken die jullie aan elkaar zouden willen aanraden?
Eva — Ik vind dat je dringend aan het oeuvre van Jeanette Winterson moet beginnen.
Lena — ‘The Passion’ ligt klaar op mijn kamer. En jij moet alles van John Green lezen, dat heb ik altijd al gezegd!

Kopen jullie allebei veel boeken?
Eva — Ik durf er geen getal op te plakken, maar het zou me niet verbazen mocht ik twee of drie keer zoveel boeken kopen als ik er uiteindelijk lees.
Lena — Dat doe ik niet, ik lees het meeste van wat ik heb. Op mijn kamer alleen al moeten dat een 60 à 70 boeken zijn.
Eva — We zullen wel rond de 2.000 boeken in huis hebben. Ik vind dat ook heel prettig om naar te kijken, een selectie boeken. Gelezen boeken, ongelezen boeken … alles door elkaar.
Lena — Overal liggen boeken, echt overal!

Klinkt als een gezellig huis.
Eva — Als het nu alleen die boeken waren!

 

Lees ook het aparte interview met Eva >

Lees ook het aparte interview met Lena >

Lena tipt De Godden broers • Meg Rosoff
‘The Great Godden’, Vert. Jenny De Jonge
Luitingh-Slijthoff, 2021, 192 p.

In een vakantiehuis aan zee, in een grote, rommelige familie, kijkt één tiener toe hoe de rest van de familie de zwoele dagen doorbrengt met wijn drinken, spelletjes spelen en het plannen van een bruiloft. Maar dan verschijnen de Godden-broers: de onweerstaanbare, charmante, sexy Kit en de knorrige, stille Hugo. Opeens bevindt er zich een slang in dit paradijs – en de consequenties zullen verschrikkelijk zijn …

> Zoek dit boek in de bibliotheekcatalogus

Eva tipt Onroerend goed • Deborah Levy
‘Real Estate’, Vert. Astrid Huisman, Roos van de Wardt
De Geus, 2021, 288 p

Deborah is bijna zestig en haar tweede dochter gaat het huis bijna uit. Binnenkort is ze alleen in haar bouwvallige huurflatje in Noord-Londen. Terwijl haar leeftijdgenoten inmiddels villa’s en zelfs tweede huizen bezitten, schaaft Deborah aan haar droomhuis in haar imaginaire portfolio met onroerend goed. Wat kan daar eigenlijk aan tastbaars in?

> Zoek dit boek in de bibliotheekcatalogus

Dit interview is deel van 1 Stad, 19 Boeken (2022) – een project van de Brusselse bibliotheken en Muntpunt