U bent hier

Anneleen Willems tipt ‘De bijenhouder van Aleppo’ van Christy Lefteri

“Ik denk dat ik als kind mijn grote zus na-aapte, een echte boekenworm! Mijn grootouders lazen ook boeken met hopen. Mijn opa had zijn eigen ‘bibliotheek’. Drie muren gevuld met boeken in het Nederlands, Engels, Frans en Spaans. Bij elk bezoek stopte hij een boek in mijn handen. Ik voelde mij als tiener gevleid dat hij me oud genoeg achtte voor verhalen vol seks, haha.”

Illustratie van Levi Jacobs voor 1 Stad, 19 Boeken (2021) © Muntpunt
Naam Anneleen Willems
Beroep / functie / organisatie
(wat doe je in het dagelijkse leven?)
Taalleerkracht / taalcoach bij CVO Brussel
& mama van 4 tieners
Gemeente Anderlecht
Nationaliteit Belg
Leeftijd 42
Lid van Nederlandstalige Brusselse bibliotheek van Anderlecht
Favoriete leesplekje in Brussel Ons stadstuintje
Favoriete drankje bij het lezen Koffie of het citroenbrouwsel van onze zoon

 

Je koos ‘De bijenhouder van Aleppo’ van Christy Lefteri. Wat zegt deze keuze over jou?
De stad ‘Aleppo’ uit de titel trok mijn aandacht. Ik ontmoet regelmatig vluchtelingen uit Syrië in mijn NT2-klassen. Ik vraag nooit naar hun verhaal. Maar ik voel meestal wel diepe genegenheid voor het geboorteland, voor alle cultuurschatten die er verloren gingen en ook hoeveel pijn het doet om daar niet meer te kunnen leven. De hoofdpersonages dragen diezelfde genegenheid met zich mee tijdens hun vlucht. Nieuwsgierig als ik ben, hoopte ik een glimp op te vangen van het leven van mijn cursisten voor hun vlucht.

Wat ik wel al wist, is dat veel vluchtelingen ook een rijk vakmanschap meebrengen. Helaas kunnen ze er in Europa niet altijd iets mee.

Waarom moet iedereen dit boek lezen? Waarom is het jouw favoriet, wat spreekt je erin aan?
De hoofdpersonages zijn een bijenhouder en een kunstenares. Ze hebben allebei een scherpe blik voor schoonheid, kleuren, geluiden en zijn zorgzaam in hun relaties en in hun werk. Zorgzaamheid vind ik zo belangrijk en mooi.

Nuri en Afra laten diep in hun ziel lezen. Niet meteen, maar gaandeweg. Hun kwetsbaarheid is zo menselijk en dus ook zo herkenbaar. Ik had af en toe tranen in de ogen. Dat overkomt mij weleens bij een film of reportage, maar niet bij een boek.

Maar ik hou er ook van als verhalen goed of zo goed als mogelijk eindigen. Kwetsbaarheid en veerkracht gaan hand in hand in het verhaal, en veerkracht krijgt de overhand. Dat vind ik mooi.  

Welke zin is je het meest bijgebleven?
‘Her laughter was gold once, you would have seen as well as heard it.’ Het zegt hoeveel Nuri van Afra houdt. Zo liefdevol om een lach als ‘goud’ te ervaren.

Waarom is lezen belangrijk voor jou? Wie of wat heeft jouw leesplezier gevoed?
Oh, om zoveel redenen! Om makkelijker in slaap te vallen, dat is één. Nee, even serieus. Een goed verhaal toont het leven van een andere kant: hoe een personage gebeurtenissen aanvoelt en ermee omgaat, hoe hij of zij denkt en spreekt, of juist niet spreekt, schoonheid ziet waar ik het nog niet zag. En natuurlijk om te ontspannen en los te komen van de dagelijkse beslommeringen van ons groot huishouden. Als ik lees, ben ik echt even op een andere plaats.

Ik denk dat ik als kind mijn grote zus na-aapte, een echte boekenworm! Mijn grootouders lazen ook boeken met hopen. Mijn opa had zijn eigen ‘bibliotheek’. Drie muren gevuld met boeken in het Nederlands, Engels, Frans en Spaans. Bij elk bezoek stopte hij een boek in mijn handen. Ik voelde mij als tiener gevleid dat hij me oud genoeg achtte voor verhalen vol seks, haha.

Hoe kies jij welke boeken je gaat lezen?
Als ik een goed boek lees, ga ik vaak meerdere boeken van dezelfde auteur lezen. Met wisselend succes. Even vaak ga ik heel instinctief met mijn vinger langs de ruggen van boeken en kies ik op basis van de cover en korte inhoud. De laatste tijd laat ik de actualiteit soms bepalen wat het wordt. Tijdens de periode van de ‘Black Lives Matter’-betogingen ging ik op zoek naar boeken van zwarte auteurs, liefst vrouwen. Toen de bib van Anderlecht tijdens verbouwingen een mini-bib werd, liet ik de bibmedewerkers soms een boekenpakket voor mij samenstellen. Daar zat altijd wel een boek bij dat mij lag. Waarvoor dank!

Inclusie en diversiteit zijn hot topics. Hoe dragen boeken bij tot een betere verstandhouding in een multiculturele samenleving?
Er is absoluut nood aan meer boeken waarin kinderen en volwassenen ‘van alle slag’ als rolmodel optreden. Hoe raar moet het zijn om als niet-blanke altijd maar blanke verhalen en ideeën voorgeschoteld te krijgen. Je wil jezelf toch af en toe herkennen in een personage, een karakter, gewoontes, ideeën? Als blanke wil ik ook wel eens met een andere blik naar het leven kijken. Ik geloof dat een multiculturele samenleving alleen kans op slagen heeft als je erkent dat ieder mens, ongeacht afkomst, huidskleur, geaardheid, noem maar op, eigenlijk toch gelijkaardige, diepmenselijke verzuchtingen, verlangens en pleziertjes heeft. En dat lees je in boeken, toch?

Wat zijn voor jou de ingrediënten van een goed boek? Waar knap je op af?
Karakters moeten goed uitgewerkt zijn, het verhaal mag niet te snel gaan, ik moet me langzaam in het boek kunnen settelen. Als ik na pakweg twee hoofdstukken de draad kwijt ben van wie nu weer wie is, of als ik me niets kan voorstellen bij het verhaal, sla ik het boek definitief dicht.

Wat is jouw band met Brussel? Hoe ben je er terechtgekomen?
We verhuisden 15 jaar geleden naar Brussel voor het werk van mijn man. Als buschauffeur bij de MIVB had hij de gekste uurroosters. Soms vertrok hij met de eerste trein uit Antwerpen en kwam hij na 21u thuis. Ook ik pendelde, naar Leuven. Ons dochtertje moest lange dagen naar de crèche. Met pijn in het hart liet ik Antwerpen achter. Ik had er gestudeerd, gefeest, graag gewoond. In Brussel huurden we een klein en belachelijk duur appartement, met drie kleine kinderen. Ik heb tijdens de lockdown vaak gedacht aan jonge Brusselse gezinnen in een appartementje. Het valt echt niet mee. Ik heb me pas jaren later verzoend met Brussel, toen ik hier begon te werken, de kinderen vrienden kregen in de buurt en we ons een grotere woonst konden veroorloven. Eigenlijk ben ik Brussel nu nog gretig aan het ontdekken.

Hoe ziet jouw ideale zomervakantiedag in Brussel eruit?
Wandelen in de velden van de Pedevallei, langs het kanaal naar het centrum fietsen, een ijsje eten bij Gaston, iets drinken met wijkgenoten bij ‘Zomer op het plein’ in Anderlecht, met onze dochters 2de-handswinkeltjes afschuimen in de Marollen, onze jongste zien skaten bij Byrrrh and Skate, lekker Libanees eten bij La Tour (de drukke Bergensesteenweg en het interieur met plastieken tafelkleedjes neem ik voor lief) en natuurlijk lange, zachte zomeravonden in de tuin met familie of vrienden of het gezelschap van een goed boek.

De bijenhouder van Aleppo / Christy Lefteri
The Beekeeper of Aleppo / Vertaling Ernst Bergboer
Uitgeverij Mozaïek, 2019
336 pagina's

> Zoek dit boek in de bibliotheekcatalogus

Dit interview is deel van 1 Stad, 19 Boeken (2021) – een project van de Brusselse bibliotheken en Muntpunt.