U bent hier

Anne van Hout tipt ‘Liefde in de grote stad’ van Sang Young Park

Als klein meisje wilde ze al voorlezen, nog voor ze letters kon begrijpen. Op 34-jarige leeftijd kriebelt de leesmicrobe van architecte Anne van Hout, die 8 jaar geleden van Rotterdam naar Brussel verhuisde, nog steeds. Haar laatste aanwinst? ‘Liefde in de grote stad’, het relaas van een queer millennial in Seoul. Schrijver Sang Young Park belicht de liefde in al haar facetten: de lenige, maar ook de lelijke kant. Een hit in Zuid-Korea en het ideale zomerboek, vindt Anne, vanwege de afwisseling tussen de lichtvoetige, humoristische toon en ontroerende kwetsbaarheid.

Anne van Hout (foto: Saskia Vanderstichele)

door Maren Moreau

“Het is alsof een vriend je persoonlijk zijn liefdesrelaas vertelt.”

Wat was jouw eerste indruk van ‘Liefde in de grote stad’?
Allereerst is het een cover die meteen opvalt. De tekenstijl en het kleurgebruik zijn heel origineel. Ik koos het boek ook omdat ik zag dat de schrijver net als ik geboren is in 1988. Daardoor waren er veel herkenbare elementen maar ook veel verschillen. Zo is het hoofdpersonage een homoseksuele man die in Seoul woont en ben ik een heteroseksuele vrouw uit Brussel. Maar het verhaal is universeel en herkenbaar genoeg om je meteen in te leven.

Wat vond je de kracht van deze roman?
Ik vond het mooi hoe verschillende vormen van liefde een plaats krijgen in dit boek: zowel vriendschap als de relatie tussen moeder en zoon, zowel de romantische liefde als het gebrek aan liefde. Er komen zware thema’s in aan bod zoals ziekte en dood, maar door de humor en lichtvoetigheid worden ook die passages heel verteerbaar. Het hoofdpersonage hanteert cynische humor en dat vind ik wel leuk. Het is iemand die anderen op de korrel neemt en zich bewust is van zijn eigen omgeving. Daarnaast kan hij ook echt met zichzelf lachen. Je hebt het gevoel dat hij als een vriend naast jou zit en je zijn verhaal vertelt. Het ontroerendste vond ik hoe hij de liefde in kleine gebaren omschrijft, zoals hij en zijn beste vriendin die voor elkaar blauwe bessen en sigaretten in de diepvriezer bewaren om samen op te eten en te roken. Of hoe hard en tegelijkertijd teder hij de relatie met zijn moeder beschrijft, hoeveel pijn maar ook liefde er zweeft in het ongezegde tussen hen.

Na populaire series en films als ‘Squid Game’ en ‘Parasite’ is er dit boek uit Zuid-Korea. Maar met queer liefde koos de schrijver geen evident thema.
Nee, dat taboe merk je ook wanneer je het boek leest. Het is dus belangrijk dat deze stem gehoord wordt, zowel in Zuid-Korea als hier. Zelf vertelt het hoofdpersonage heel openlijk over zijn liefdesleven als homoseksuele man maar in de cultuur waar hij opgroeit, wordt daar helemaal niet zo open op gereageerd. En dat is natuurlijk pijnlijk om te lezen. Zo laat hij op een bepaald moment een job schieten omdat hij bang is voor het verplichte gezondheidsonderzoek. Of durft zijn geliefde wanneer ze over straat lopen op geen enkele manier te laten blijken dat ze bij elkaar horen. Als lezer besef je dan wat voor grote beperking het is om niet te kunnen tonen wie je bent en van wie je houdt.

In een bepaalde scène wandelt het hoofdpersonage met zijn moeder door een beeldentuin in het park. Er liggen herfstbladeren, je voelt bijna hoe koud het is.

In een interview zei Sang Young Park dat hij de lelijke kant van de liefde even essentieel vindt als de schone kant. Vond je het herkenbaar hoe hij op die manier over relaties schreef?
Ja, het is mooi dat hij die tegenstelling in het boek laat zien en zo’n realistisch beeld schetst van de liefde. Niet alleen de passie en warmte maar ook de eenzaamheid, de onzekerheid, het gemis. Zo lees je tijdens sommige dialogen niet alleen wat het hoofdpersonage zegt, maar ook wat hij denkt of eigenlijk had willen zeggen. Dat vind ik heel typerend voor relaties: hoe je zoekt naar een manier om dingen te verwoorden, hoe boodschappen soms heel anders binnenkomen bij jou of de andere persoon. Ik vond de manier waarop hij die continue terugkoppeling en onzekerheid beschreef interessant.

Hoe ervaarde je het decor van Seoul?
Zelf ben ik er nog nooit geweest. Mijn broer heeft er wel gestudeerd dus ik kende het een beetje van beelden. Maar in de roman wordt de plek heel tastbaar. In een bepaalde scène wandelt het hoofdpersonage met zijn moeder door een beeldentuin in het park. Er liggen herfstbladeren, je voelt bijna hoe koud het is. In kleine details voert hij je als lezer mee in het decor. Seoul is bijna een personage op zich omdat de stad ook invloed heeft op de personages en hoe ze zich gedragen. Zo speelt de afstand tussen twee geliefden – elk aan de andere kant van de stad – hen parten.

Heb jij het gevoel dat Brussel jou ook vormt als persoon?
Zeker. Brussel is van iedereen en niemand. Ik ken eigenlijk geen mensen die hier geboren zijn, iedereen komt van buiten de stad en is hier vaak tijdelijk. Dat was in eerste instantie ook mijn idee, maar intussen ben ik hier al bijna acht jaar. Daardoor heeft Brussel wel een invloed op mij en voel ik me hier meer en meer thuis. Er zijn veel plekken waar ik me verbonden voel met de stad, zoals het Ter Kamerenbos, waar ik met mijn hondje wandel. Of de bibliotheek van Elsene.

Wat betekent lezen voor jou?
Dat je een blik op andermans leven, gedachten en gedrag kan werpen. Het is als een raam waar je doorheen kan kijken. Soms reflecteert het verhaal naar jezelf en dan zie je wat het voor jou betekent. En soms lees je over iets dat je juist helemaal niet kent en nodigt het uit om dingen anders te zien. Als ik op café zit, vind ik het ook heel leuk om mensen te observeren en mezelf af te vragen hoe ze bij elkaar zijn gekomen, wat hun onderlinge verhouding is, of ze hier onder leuke omstandigheden zijn. En dat spreekt me ook aan in een boek: het verhaal achter een personage ontdekken. Die leesmicrobe heb ik al van jonge leeftijd. Toen ik zelf nog niet kon lezen, las mijn moeder me boekjes voor. Ik herinner me hoe ik probeerde te onthouden wat ze zei bij de prenten zodat ik dat kon nadoen en haar zelf ook kon voorlezen. En van zodra ik zelf kon lezen, nam ik een hele koffer met boeken mee op reis. Ook vandaag nog ga ik op vakantie met de auto zodat ik geen beperking heb in gewicht en aantal boeken.

Welk gevoel blijft er na dit boek het meest hangen?
Het eindigt niet dramatisch maar heeft ook geen happy end. Het gevoel dat ik eraan overhield, is dat zelfliefde het belangrijkst is. Relaties komen en gaan, vormen mooie herinneringen, helpen je groeien als persoon. Maar het is met jezelf dat je echt moet leren leven, die liefde en mildheid moet je koesteren.

Liefde in de grote stadSang Young Park
‘대도시의 사랑법’, Vert. Mattho Mandersloot
Das Mag, 2021, 274 p.

Dit debuut over het wilde stadsleven van een queer millennial werd meteen een bestseller in Zuid-Korea. Van duizelingwekkende nachten tot katerige morning-afters: ‘Liefde in de grote stad’ beschrijft het op gevoelige, maar ook humoristische wijze.

> Zoek dit boek in de bibliotheekcatalogus

Activiteiten:
do 08.09: Leesclub: Liefde in de grote stad (Sang Young Park)

in bibliotheek Brussel-Laken
meer info & inschrijving >

wo 14.09: Leesclub: Liefde in de grote stad (Sang Young Park)
in bibliotheek Sans Souci Elsene
meer info & inschrijving >

Dit interview is deel van 1 Stad, 19 Boeken (2022) – een project van de Brusselse bibliotheken en Muntpunt